شکر گزاری

تا جای ممکن،شکر گزار هستی باشید . نه تنها به خاطر موهبت های بزرگ بلکه برای چیزهای کوچک . ما هیچ حقی نسبت به هستی نداریم . پس هرچه داده می شود ، یک نعمت است.
شکر گزاری و سپاس را بیشتر کنید . بگذارید که شیوه شما شود . از همه سپاس گزار باشید . اگر کسی شکر گزاری را درک کند ، به خاطر چیزهای مثبت و همچنین برای چیزهایی که می توانست تحقق پذیرد ، شکر گزاری می کند و اگر محقق نشد ، باز هم شکر می گزارد . وقتی کسی به شما کمک می کند ، تشکر می کنید . این فقط آغاز راه است .

سپس شکر می کنید که کسی به شما آسیب نرسانده است ، در حالی که ممکن بود چنین شود .
وقتی حس شکر گزاری را درک کنید و اجازه دهید در عمق وجودتان بنشیند ، برای همه چیز شکر گزار می شوید . هرچه شکر گزارتر باشید ، کمتر شکوه و شکایت می کنید .

وقتی شکوه و شکایت ناپدید می شود ، فلاکت هم از میان می رود . فلاکت و شکایت در کنار هم اند . فلاکت در شکایت و ذهن شکایت گزار لنگر انداخته است . فلاکت در کنار شکر گزاری غیر ممکن است و این یکی از مهمترین رازهایی است که باید آموخت .

خرد باز نگری گذشته

شخص دیگر هرگز مسئول نیست . فقط نگاه کنید .
اگر در لحظه عاقل باشید ، مشکلی نخواهد بود ، اما همه وقتی عاقل می شوند که لحظه از دست رفته است . 

خرد مرور بر گذشته ، فاقد ارزش است .
وقتی به اندازه کافی تلاش کرده اید ، غر زده اید و ناسزا گفته اید ، متوجه می شوید هیچ کدام از این کارها لزومی نداشته ، اما دیر شده است . زیرا آسیب زده یا آسیب دیده اید .خردی که کسب کرده اید خردی کاذب است . به شما وانمود می کند که درک کرده اید و این نیرنگ نفس است .

این خرد موثر واقع نخواهد شد . وقتی کاری انجام می دهید ، آگاهی باید همان لحظه برخیزد و شما باید ببینید که آنچه می کنید ، بی فایده است .
به یاد داشته باشید که دیگری ، هرگز مسئول نیست . مشکل در درون شماست . کسی که دوستش دارید ، از همه به شما نزدیکتر است .مشکل تان را نمی توانید به گردن غریبه ای که در خیابان عبور می کند ، بیندازید . پس در صدد بر می آیید گناه تان را به گردن نزدیکترین کس تان بیندازید ، ولی باید از این کار اجتناب کرد . زیرا عشق بسیار شکننده است .
اگر مرتب و مکرر مرتکب این خطا شوید ، عشق ناپدید می شود .

شخص دیگر ، هرگز مسئول نیست . سعی کنید این حقیقت را همیشه در آگاهی خود نگه دارید . هرگاه می خواهید ایراد وخطایی از فرد مقابل بگیرید ، این حقیقت را به یاد آورید ، مچ خود را بگیرید و همان جا ایراد گیری را متوقف و تقاضای بخشایش کنید .

عکسی از راهب 

اشراق

لحظه ای که به اشراق می رسید ، تمام هستی روشنی میابد . اگر در ظلمت باشید ، کل هستی ظلمت زده می شود . همه چیز به شما بستگی دارد .

در سراسر جهان ، هزار و یک عقیده  اشتباه در مورد مدیتیشن رایج است . در حالی که مدیتیشن بسیار ساده است . مدیتیشن چیزی جز آگاهی نیست . مدیتیشن ، ذکر ، گفتن مانترا یا گرداندن تسبیح نیست .این ها در واقع نوعی هیپنوتیزم است ، تا حدی آرامش می بخشد و این آرامش اشکالی ندارد .اما برای شناختن حقیقت کافی نیست .

مدیتیشن تبدیل ناآگاهی به آگاهی است . معمولا فقط یک دهم ذهن ما آگاه است و باقی نا آگاه .

وقتی کل ذهن روشن می شود ، زندگی شبیه معجزه ، و جادویی اعجاز انگیز به نظر می رسد . زندگی دیگر عادی نیست و همه چیز فوق العاده می شود . موضوعات دنیوی حالتی مقدس به خود می گیرند .

امور ناچیز ، اهمیت فوق العاده ای پیدا می کنند . تمام هستی اشراق میابد و روشن می شود ...